12ος Πίθηκος – Και Αν Σε Χαλά Feat. Θελήτικος

Το μαγικό συστατικό και πάλι μεσ’ τη γύρα
δίνει ρυθμό ακούς Θελήτικο
αυτό σημαίνει πως κάνεις στοπ εδώ μαζί
με 12ο χτύπημα έκτακτο κι έντιμο
δίχως προσχέδιο έτσι βγαίνουμε με
καμουφλάζ mcs ρίχνουμε για να κολλάς
πάνω σας τα φλάς πάνω μας η αλητεία
και μαζί μας μόνο τρελοκομεία
να το θυμάστε βαδίζουμε όπου θέλουμε
όπως θέλουμε σπρώχνουμε το υλικό μας
εσείς κοιμάστε αφήνω στάμπα εκπροσωπώ
τις τέσσερις κάνω κουμάντα πάω ψηλά
τα Γρεβενά καταγράφω σκηνικά κι όλα καλά
verse αιχμηρά καρφωμένα πάνω σας
κάθε χρονιά έτσι παίζουμε το παιχνίδι
μας συντονιστείτε πραγματικά μοιάζετε
μηδενικά τίποτα δεν είστε κι που ‘σαι
Δωδέκατε πιάσε τον αναπτήρα και πάμε
γι’ακόμη μια γύρα κι που ‘σαι Δωδέκατε
πιάσε τον αναπτήρα και πάμε γι’ ακόμη
μια γύρα.

Λόγος φωτιά μείνε ψηλά
δρόμοι καράβια τζιμάνια παιδιά
δες το σωστά κι αν σε χαλά
μην το ακούς κι όλα θα ‘ναι καλά.

Που ‘σαι ρε Θελ δεν μπορώ να κρατηθώ δεν θ’ αρνηθώ
το βρώμικο νιώθει τ’ αληθινό το κάνω πιθανό
άκου τον πίθηκο βρώμικο αγενή κι ανήθικο
μισό λεπτό δεν έγλειψα κώλους για ν’ ανεβώ
είναι ταλέντο παιδί των δρόμων στίχοι φωτιά
ένα παγωμένο βράδυ Σαλόνικα Γρεβενά
πάμε για όσους το νιώθουν και τ’ αγαπάνε
για τα κοπρόσκυλα που τη βρώμα αναζητάνε
τζίνι απ’ το bong είναι bong είναι ο King Kong
γροθιά του μεθυσμένου δράκου είναι παρόν
στον ορίζοντα δεν βλέπω πολλά
μόνο καπνοί και δυο αλάνια ροκάρουνε χαλαρά
στα μικρόφωνα ασ’ τα κουφάλες σαν κι εσάς
δεν παίζει να μας κάνετε χλάστρα στα κάστρα
αράζω την πόλη μου χαζεύω και θαυμάζω
το πράμα σου δεν το τιμώ απλά το δοκιμάσω.

Βήτα Πεις – Γκρίζα Πολιτεία

Μηπως ειναι η πολη σου ει
εσενα μηπως ειναι η πολη σου
εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα μηπως ειναι η πολη σου
1 2 3 γκριζα πολιτεια

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν’ ακουστει

Κι ειμαι κοντα σου
διπλα σου στα ακουστικα σου
και ταυτοχρονα η φωνη μου πολυ μεσα στα στενα σου
καπου ψηλα καπου μονος καπου χωρις φως
στ’ αμαξι σου κανει παρεα ο δικος μου στιχος
κατι τετοιες ωρες μηπως τοτε σου μιλαω
γενικα τοτε μπορω κατι τετοιες ωρες ξεσπαω
μαζι σου διχως ραντεβου πιστος σαν σκυλος
καθε μερα δεν μιλας μιλαει ο αορατος σου φιλος
γιατι οσο μας θυμαμαι μαζι μεγαλωσαμε
σ’ ενα κυκλο με κεφαλια που προσωπικα μετρανε
ειμαι απο κει που καθε μερα πολεμανε
να γεμισει το τραπεζι γιατι τα μικρα πεινανε
κομματια που μιλανε
κομματια με φωνη αφηνω σε υπνοδωματια κι αρχιζουν να ξυπνανε
ειμαι απο κει που εσυ δεν χωρας ρουφιανε
μεινε εκει μεινε μεσα σε κυκλους που σ’ αγαπανε
εδω ρουφιανοι δεν πατανε
τους μυριζονται καπακι απ’ την κολονια που φορανε
και πολυ πολυ δεν το συζηταμε
ναι πολυ πολυ δεν το συζηταμε
ειμαι απο κει απ’ τον πανω μαχαλα
εκει γυρναμε εκει βλεπεις τους αετους να πετανε
ειναι ελευθεροι κι ανοιγουνε φτερα ψηλα
μα δεν αρπαζουνε κι ας φτανουνε στον ηλιο ψηλα

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν’ ακουστει

Κι απο το βραδυ ο Υφαιστος σφυρηλατει παλι
το σιδερο οσο το χτυπας τοσο γινεται ατσαλι
θελω στυλο ενα θεμα λιγο ξυδι
κι ασε τα φιδια στο γρασιδι
παμε παλι στην στηλη μου εκει ειναι οι φιλοι
οι παιχτες που τα δινουν ολα μεσα στο παιχνιδι
μιλωντας τους εχω στειλει
ηδη να σε παιξουν κι οταν επιστεψουν μου λενε coach εχεις ξεφυγει
ειμαι απλος ειμαι ξεκαθαρος κι αυθορμητος
ειμαι αγνος κι αν πληγωθω γινομαι αγνωριστος
ειμαι ο εαυτος μου ο ηρμος ο ρυθμος μου ειναι απλος
ειμαι εγω μαγκα πεταει το στυλ οχι ο λαιμος μου
ειμαι ανησυχος αναβατης ατιθασος
τ’ αλογο μου εχει γραμμες ειναι ο δικος μου Πηγασος
φτερουγιζει στο beat καλπαζει στον χρονο
εχω 3 αδερφια στο σπιτι κι αλλα 12 στον δρομο
ειμαι απολυτος ειμαι βραχος ακλονητος
θα σου δωσω τα παντα κι ας περπαταω εγω ξυπολητος
εκτιμησε το αλλιως ξεχασε με ξεχασε το
πες πως δεν με γνωρισες ποτε γαμησε το
εγω συνθετω ενωνω δεν χωριζω δεν εκθετω
δεν εκτιθομαι για ενα καλο πακετο
απο το βραδυ τα λογια μου αφηνιασμενοι ταυροι
ξερω τ’ ακους αλλα ποσο νιωθεις το ρημαδι

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν’ ακουστει

Δοκιμασε την τυχη σου βγαλε την μουσικη σου
οσο η πολη μενει γκρι χρωματισε το χαρτι σου
το χωμα της βαφη οσοι φυγαν ειναι εκει
βαλε ψυχη να ζωντανεψει λυσε τη σκεψη
κανεις δεν θα σου απαγορευσει
ελευθερα μιλας οσο ελευθερα κοιτας
δεν εχει σιδερα δεν μοιαζει με κελι
δεν εχει πρεπει ουτε μη βαζεις τα ορια εσυ
κι ενω προβληματα γυρναν μεσα στην πολη
5 λογοι για να γραψεις κατι ασ’ το πορτοφολι
οσο κι αν γεμισει παντα θα ΄σαι αδειος
ολοι θελουν επιφανεια τους επνιξε το βαθος
καθε λαθος κι ενα καινουριο βημα
βολεμενοι στις ανεσεις τους φοβουνται ειναι κριμα
θα το δεις περναει ο καιρος κανει κυκλο ο τροχος γινεσαι πιο δυνατος
τωρα υπευθυνος δεν σε χαιδευουν πλεον
οτι κανεις εχει ευθυνη μεγαλωνει η φυλακη των νεων
μπορει ακομα να γυρνω απο ‘δω απο ‘κει
μα ειναι το σπιτι μου εδω στον ρυθμο
η λευκη μου επιταγη δεν παιρνει ποσο
αμα με νιωσεις θα ‘χω πληρωθει κι εγω
αναλογα το ποσο αντιλαμβανεσαι
το ποσο αισθανεσαι
σου δινω δρομους να μην χανεσαι

Μηπως ειναι η πολη σου ει
εσενα μηπως ειναι η πολη σου
εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα εσενα μηπως ειναι η πολη σου

Γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
και το χωμα της βαμμενο με κοκκινο βαθυ
ακροβατει σε τεντωμενο σχοινι
καθε πολη με καθε πολιτη που υπνοβατει
γιατι ειναι γκρι
το χρωμα της ειναι γκρι
κι η σελιδα της ειναι λευκη σαν επιταγη
γραψε ποσο βαλε την υπογραφη
δωσε τη στον διπλανο να πληρωθει και ν’ ακουστει

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.